Filmtip | The Shape of Water

the shape of waterTijdens de Koude Oorlog werkt Elisa, die niet kan spreken, als schoonmaakster in een overheidslaboratorium. Daar ontdekt ze een mysterieus wezen dat in een watertank gevangen wordt gehouden. Elisa raakt bevriend met het wezen en wil het redden.

Nog voor The Shape of Water de Oscar voor beste film binnensleepte, was ik overtuigd dat ik er helemaal weg zou van zijn. Een sprookjesachtig verhaal tegen een magische setting tijdens de Koude Oorlog… Klinkt als een succesformule, toch?

Toen The Shape of Water, niet geheel onverwachts, tot beste film werd uitgeroepen, moést ik wel naar de cinemazalen trekken. En zo geschiedde. Vol verwachting nam ik plaats in de knusse, rode zetels.

Vond ik The Shape of Water aan het einde van mijn cinemabezoek een terechte Oscarwinnaar? Ja. Loste de film al mijn verwachtingen in? Niet helemaal. Soms verwacht je gewoon te veel van een film. Cinematografisch is deze film van Guillermo del Toro namelijk absoluut een pareltje. En ook op de acteerprestaties viel zeker niks aan te merken. Op een bepaald moment bracht de film me zelfs even in dezelfde sfeer als Amélie Poulain, één van ‘s werelds beste films als je het mij vraagt.

Maar waarom was ik dan toch niet helemaal overtuigd? Misschien was het een gebrek aan informatie naar de kijker toe. Van mij had de film gerust wat langer mogen duren als we dan meer over het mysterieuze wezen te weten waren gekomen. Of als we meer psychologisch inzicht in sommige personages en hun handelingen hadden gekregen. Nu bleef ik op een of andere manier toch wat op mijn honger zitten.

Zou ik The Shape of Water aanraden? Absoluut. Al was het maar omdat je je dankzij de prachtig geschoten beelden 123 minuten lang in een andere, buitenaards mooie wereld waant. Maar het gevoel dat er nog iets meer in de film had kunnen zitten, laat me niet volledig los.

★★★★☆

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Instagram
4   144
7   109
8   143
8   172
11   193